عُمَر سَعد/ شمر/ شَبَث / حَجاج
اینها نامهایی ساده نیستند؛
هرکدامِ این نام ها یک استعارهاند،
استعارهٔ شهوت / خباثت / ریا / قدرت
استعاره ای که میتواند در هریک از ما حلول کند!
تا حلول عمر سعد، در روح آدمی، به قدر یک انتخاب فاصله است.
از همین امروز معلوم است، ما (جدایِ از تصورات یا ادعاهایمان) در کدام سویِ ماجرایِ کربلا ایستادهایم !
