إنّ اللهَ فالقُ الحَبِّ و النَّویٰ
«اوست شکافنده‌ی دانه‌ها»

و خاک …
همان رحمِ تنگ و تاریکی است که؛
دانه را در خویش پنهان می‌کند،
تا آرام آرام برای شکافتن و جوانه زدن، قدرت بگیرد!

دانه‌ای که بر سطح خاک رهاست،
شبیه جنینی در خارج از بطن مادر،
محکوم می‌شود به سقوط … به فنا!

اوست که در میان ظلمات خاک،
حجابِ دانه را می‌شکافد، و آنرا برای تو می‌رویاند!
تا ببینی و بیاموزی؛ مسیرِ سبزینگی،
مسیر شکافتن حجاب‌های سخت و تاریک است!

اوست که دانه را در دل تاریک زمین می‌شکافد برای تو،
و تو ؛ بشکاف حجاب‌ِ روح‌اَت را ، در بطنِ ظلمانی دنیا، برای او !

او، پشتِ همین پوسته؛
منتظر درآغوش گرفتنِ توست !