گاهی کار می‌کنی، برای کسب مال،
گاهی کار می‌کنی، برای کسب لبخند،
گاهی کار می‌کنی، برای جلب نگاه، جلب رضایت، جلب توجه!
گاهی هم کار می‌کنی، برای خودِ کار …کاری که حالت را خوب می‌کند، آرامَت می‌کند، برایت لذت بخش است، و تکرارش به تو حیات می‌دهد!

گاهی هم کار می‌کنی که فقط زیر سایه‌ی یک صاحب‌کارِ مهربان و قَدَر، بمانی و کسی جایت را نگیرد!

اینجا نه دیگر پول برایت مهم است، نه جلب توجه، نه لبخند، نه خودِ کار …
اینجا صاحب‌کار برایت مهم است که نفسهایت به نفس‌هایش بند است.
و تو تا مادام که او را داری، کاملترین وجهِ پاداشت را دریافت کرده‌ای

وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ
آل عمران / ۱۹۵