عظمت ماه رمضان زمانی قابل درک است که انسان قیمت خود را بداند!
و تنها در این صورت است که سهم او از ماه رمضان، تنها گرسنگی و تشنگی نخواهد بود.
در این ماه، خداوند فقط با "خودِ انسان" کار دارد... و فقط این " خود " را به میهمانی دعوت کرده.
منظور از این " خود " چیست؟
چه باید کرد که بتوان این " خود " را به میهمانی عظیم رمضان برد؟
