عزاداریهای ما به سینهزنی و نذری دادن محدود شده است. ما برای برای امام حسین سال ۶۱ عزاداری میکنیم و از فرزند حسین که بیش از هزار سال تنها و یگانه و طرد شده است
غافلیم! عزاداری حقیقی یعنی یاری کردن پسر حسین (علیهالسلام)؛ فلسفهٔ عزاداری این است که تو از غربت امام حسین (علیهالسلام)عبرت بگیری و به یاری امام زمانِ خودت بشتابی.
تو باید این سوال را از خودت بپرسی که امام زمان (علیهالسلام) چه جایگاهی در زندگی من دارد؟
