و یُسبّحً الرّعد بِحَمدِه (رعد، 13)
و رعد، در حال تسبیح و تحمید اوست.

ابرهای سیاه می‌آیند و…
آسمان از ترس تاریکیِ بی‌هنگام، می‌غرّد!
رعد آسمان، نشان از حادثه‌ای بزرگ دارد؛
نزول باران رحمت خدا!

ابرهای سیاه می‌آیند، و آسمانِ نَفْس‌ را پُر می‌کنند!
انگار که از نور، چیزی باقی نمی‌ماند،
و هرچه هست؛ صدای رعد و برقِ تلاطم‌ها و بهم‌ریختگی‌های درون ماست.

و این خبـــر از حادثه‌ای بزرگ دارد؛
رحمت خدا، درست عین باران، نزدیک است؛
اگر بتوانی آن ابر سیاه را بشناسی؛
کشف کنی؛
و از سیاهی‌اش، باران بگیری!
یا مُبَدّلُ … یا مبدّلُ … یا مبدّل
ای تبدیل‌کنندۀ هر سیاهی به سپیدی