انسانِ مبارک، چون روحیهی برطرف کردن غم دیگران را دارد، همیشه شاد و آرام است؛
حتی اگر خودش غمی در دل داشته باشد.
۱. انسان با ۵ بخش وجودی خود، با ۵ بُعد نظام خلقت ارتباط دارد.
۲. توصیف روح و نفس نامحدود انسان
۳. هنرِ «مبارک بودن» انسان نسبت به دیگر انسانها در نظام خلقت
۴. نجات از خودمحوری و غمهای شخصی، با «مبارک بودن» نسبت به دیگران
۵. برکات مبارک بودن نسبت به دیگران، با رفع غم از آنها
۶. چگونه میتوانیم به «انسانی مبارک» تبدیل شویم؟
۷. مراقب باشیم با «نامبارکی»، راه خدا را نبندیم!
۸. «خداباوری»، ما را از خطر «خودفروشی» به دیگران حفظ میکند.
۹. ریشهٔ بدبختیهای ما در عدم «خداباوری» است.