استاد محمد شجاعی / جلسهٔ ۲ «مبانی انسانشناسی و انقلاب اسلامی» / سهشنبه ۲۶ خرداد ۱۴۰۵ (شب دوم محرم) / میدان فاطمی تهران
۱. ضرورت فهم حقیقت و وطن انسان برای پرهیز از تلف کردن خود و شهادت به یگانگی خدا
۲. خاصیت روح: تنفر دائم از محدودیتها، نارضایتی به هیچ حدی از کمالات و طلب هستی بینهایت
۳. رابطهٔ مربی و متربی بین خدا و انسان برای رسیدن به مقام خلیفةاللهی
۴. امام راهنمای ما به مقام خلیفةاللهی؛ فلسفهٔ شرکت در مجالس اهلبیت (علیهمالسلام)
۵. فلسفه دین، رساندن انسانها به مقام خلیفةاللهی؛ دین جهانشمول اسلام و منجی
۶. پیشنیاز پایان آوارگی منجی، تلاش برای ایجاد میل و طلب امام با مصداق اجتماعات خیابانی
۷. سبک زندگی مهدوی ائمه (علیهمالسلام) در فرمهای متناسب با عصر خود
۸. دو انتقام مقدس در اسلام؛ رابطهٔ حقیقی و حقوقی امام با انسانها و فاجعهٔ نبود او در جامعه
۹. مهدوی بودن علامت صداقت حسینی بودن؛ وعدهٔ حاکمیت دین الهی بر جهان توسط ایرانیان
