از نعمتهای بزرگ خداوند به انسان ذکر است. ذکر گفتن و بر زبان آوردن نام خدا توفیقی هست که نصیب هر کسی نمیشود. ذکر یک مقولۀ زبانی نیست؛ ذکر ابتدا از مذکور (خدا) شروع میشود و بعد ذاکر (انسان) موفق به بردن نام خدا میشود. این اصل در تمام عبادات انسان صادق است.
