ما با مشاهده در خودمان گواهی میدهیم که نسبت به خلق خودمان و هر آنچه که در اطراف ما وجود دارد هیچ قدرتی نداریم. تمام عالم و خود ما شهادت میدهیم که خالقی داریم که در نهایت قدرت است و ما در برابر او فقر ذاتی داریم. دعا راه ارتباطی با با این خالق قدرتمند است. دعا یعنی باور من به اینکه در برابر خداوند فقیرم و جز او کسی برای تکیه کردن ندارم. دعا شرط بندگی ماست.
