وقتی کسی می‌شود محلّ محبت تو،
می‌شود محبوب تو…

هم دوستش داری،
و هم دوست داری، دوستت بدارد!

و او که با سرانگشتان خویش،
بند بند تو را سرشته است؛ می‌دانست روزی چشمانت به چهره‌ی هزار جلوه‌اش گیر می‌کند و عاشقش خواهی شد.
و آنوقت است که آرام آرام، آتشی درونت شعله می‌گیرد؛ و می‌خواهی تو نیز محبوبِ او باشی ….

اوست خدای عاشقی که در نامه دست نویس خویش برایت نوشته است؛
اگر عاشق شدی ، بدنبال رسولم بیا
تا محبوب باشی برای الهی که از همه‌ی تیرگی‌ها تطهیرت خواهد کرد.

قُل إن کُنتُم تُحِبّونَ الله،
فَاتَّبِعونی،
یُحْبِبْکُمُ الله،
و یَغفِر لکُم ذُنوبِکُم،
واللهُ غفورٌ رّحیم.

آل عمران / ۳۱