استاد محمد شجاعی جلسه ۳۷ حیات طیبه/ شنبه ۱۸ مهر ۱۴۰۵/ مشهد
۱. امام، دستگاه محاسباتی خدا؛ تمام خلقت، محاسبات عالم و قضا و قدر در ساحت وجودی امام اتفاق می‌افتد.
۲. خودشناسی لازمهٔ سعادت و زندگی حقیقی بشر؛ انسان روح خدا با ظرفیت خلیفه‌اللهی‌ست پس باید برای رسیدن به این مقام اهتمام بورزد.
۳. مثل اعلا عالی‌ترین نمونهٔ جلوهٔ خدا؛ معصومین (علیهم‌السلام) مثل اعلا هستند، انسان ملزم به شناخت و رشد در رحم وجودی امام خود تا رسیدن به مقام محمود است.
۴. هم‌درجه شدن با امام زمان (علیه‌السلام) از طریق معیت و اتصال با رحم وجودی ایشان؛ سبک زندگی نادرست و غم بخش‌های پایینی باعث فاصله گرفتن ما با خانوادهٔ آسمانی می‌شود.
۵. مقدمه‌سازی تمام امامان در جهت تحقق حکومت جهانی امام زمان (علیه‌السلام)؛ دلسوزی،شفاعت و هدایت ائمه برای هم‌درجه شدن انسان‌ها با خودشان از طرق مختلف.
۶. تنظیم روابط انسان با امام از طریق ادعیه و زیارتنامه؛ اوج دینداری، انتظار فرج و مقدمه‌سازی برای ظهور امام زمان (علیه السلام) است.
۷. نعمت خانوادهٔ آسمانی بزرگ‌ترین منبع شادی و نشاط انسان؛ وجود خانوادهٔ آسمانی و مودت با ایشان جبران تمام نداشته‌های انسان و عامل رسیدن به رحمانیت و رحیمیت است.
۸. اوج رحمانیت و رحیمیت امام در آرزوی هم‌درجه شدن شیعیان با خود؛ هم بهشتی شدن با خانواده آسمانی در زیارت رجبیه و قیمتی شدن با ذبح
۹. دغدغهٔ بخش‌های پایینی مانع پرواز انسان؛ درخواست صادقانهٔ توفیق یاری و معیت امام از خداوند و خانواده آسمانی
