استاد محمد شجاعی / جلسهٔ ۷۱ «انسانشناسی در آیینه صحیفه سجادیه» / یکشنبه ۲۱ تیر ۱۴۰۵ / قم
۱. عُجب؛ خودشیفتگی و فریب دادن خود به داشتن امتیازها و کمالات مثبت و منفی که آن را داریم و یا نداریم.
۲. سه نشانهٔ نزدیکی حقیقی به انواع کمالات (و نداشتن عُجب)؛ و بررسی عوامل اثرگذاری بر آنها.
۳. انواع مصادیق عُجب؛ فرمول درمان عجب و رسیدن به حالت تراز: خود را از هیچکسی بهتر ندانیم.
۴. مهلکههای ابتلا به عُجب: تعصبات غیرالهی؛ برتر دانستن حزب خود نسبت به دیگران و ابتلا به مقایسه.
۵. حتمی بودن طغیان، به هنگام دارا شدن به کمالات؛ کوتاهی در رعایت حقوق صاحبان حق به بهانهٔ کسب کمال.
۶. بررسی زیانِ خوب دیدن اعمال بد و بیان مصادیق آن
۷. عُجب بالاترین نادانی و دشمن شرافت؛ باید به هر میزانی که در کمالی رشد میکنیم، در چشم خود کوچک شویم.
