بیانات استاد محمد در جلسهٔ ۶۰ از مجموعهٔ «انسانشناسی در آئینهٔ صحیفهٔ سجادیه» یکشنبه ۲۰ مرداد ۱۴۰۴، قم
۱. پناه بردن به خدا از داراییهایی که به فخرفروشی میانجامد؛جهنمساز بودن روحیۀ فخرفروشی
۲. کسب شرافت از کمالات پایینی ممکن نیست؛ بهشت مخصوص کسانیست که ارادهٔ علو و برتری ندارند
۳. زندگی کردن برای دیگران مظهر شرک است؛ زندگی کردن فقط برای خدا، شاخص سبک زندگی انسانی است
۴. احساس حقارت در اثر نداشتن کمالات پایینی، نشانهٔ حقارت دورنی و ندیدن برترین نعمت یعنی خدا و غیب است
۵. یکی از مصادیق ظلم: طرد کردن انسانهای فقیر اما فطرتگرا.
۶. کمالات ما نباید مایهٔ خودبرتربینی نسبت به انسانهای محروم و تحقیر کردنشان شود.
۷. اهمیت دعای هشتم و بیستم صحیفهٔ سجادیه در آفتشناسی و خاصیت ایمنکنندگی در برابر انواع خطرات از ناحیهٔ نفس
۸. معرفت نفس اکسیر نجات از شر نفس و دشمنهای چهارگانه.
۹. پناه بردن به خدا از مدیریت غلط نسبت به زیردستان در تمام جنبههای زندگی.
