استاد محمد شجاعی/ «انسان‌شناسی در آیینه صحیفه سجادیه» ۷۶/ یکشنبه ۲۶مهر۱۴۰۵/ قم
۱.خودپسندی بزرگترین آفت؛ قضای خودپسندی منفور شدن، ناتوانی در انجام وظایف و آشکار شدن عیوب است.
۲. انسان خودشیفته اصلاح‌پذیر نیست و دچار بی‌نیازی کاذب می‌شود.
۳. طلبکار بودن دائمی انسان خودشیفته از دیگران؛ انسان خودشیفته هرچه نزد خود عزیزتر باشد نزد خدا و خلق منفورتر می‌شود.
۴. لزوم نگاه درست به خود؛ عزت کاذب، ذلت حقیقی در پی خواهد داشت.
۵. انسان خودشیفته روحیهٔ مشورت ندارد و با تصمیماتی که می‌گیرد هلاک می‌شود.
